အုတ္ခ်ပ္ကေလးေတြကို တစ္ခ်ပ္ခ်င္းစီၿပီး ေဆာက္သြားတဲ့အခါမွာ အိမ္တစ္အိမ္ ျဖစ္လာသလိုပဲ အဲဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ စုေပါင္းလိုက္တဲ့အခါမွာ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာတယ္။
သတၱိဆိုတာဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ သူရဲ႕ကိုယ္ပိုင္ လြတ္လပ္မႈ ရလာဖို႔ အတြက္ အေရးပါတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုခုကို ခ်လိုက္ရတဲ့အခါမွာတင္ လိုအပ္တဲ့အရာ မဟုတ္ပါဘူး။
ေန႔စဥ္ေန႔စဥ္ တစ္နာရီၿပီး တစ္နာရီ၊ နာရီတိုင္း နာရီတိုင္း တစ္မိနစ္ၿပီး တစ္မိနစ္ ေတြ႔ၾကံဳေနရတဲ့ ကိစၥေတြမွာ မွန္မွန္ကန္ကန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ခ်ဖို႔ သတၱိလိုပါတယ္။ အဲဒီခ်လိုက္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကေလးေတြကလည္း သူ ဘယ္လိုလူ ျဖစ္လာမယ္ ဆိုတာကို အုပ္တစ္ခ်ပ္ခ်င္းစီၿပီးေတာ့ ပံုေဖာ္တည္ေဆာက္ေပးသြားသလို ျဖစ္ေနတယ္။
ကုိယ့္ရဲ႕ေန႔စဥ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ ကိုယ္ဘယ္လိုလူ ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကို ပံုေဖၚေနတာပဲ၊ ဖန္တီးေနတာပဲ။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ အုပ္ခ်ပ္နဲ႔တူတယ္။ အဲဒီအုပ္ခ်ပ္ကေလးေတြကို တစ္ခ်ပ္ခ်င္း စီၿပီးေဆာက္သြားတဲ့ အခါမွာ အိမ္တစ္အိမ္ျဖစ္လာသလိုပဲ အဲဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ စုေပါင္းလိုက္တဲ့အခါမွာ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာတယ္။
မွန္ကန္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခ်တဲ့အခါမွာ လြတ္လပ္တဲ့သူတာ၀န္သိတဲ့သူ ျဖစ္လာတယ္။
ငါဘယ္လိုလူျဖစ္လာမလဲဆိုတာ ငါေန႔စဥ္ အခ်ိန္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္းမွာ ဘာေတြဆံုးျဖတ္ေနသလဲ ဆိုတာေပၚမွာ မႈတည္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ မွန္ကန္ရဲ႕လား ဆိုတာကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၿပီးေတာ့ လုပ္သင့္ပါတယ္။
အဲဒီလို မွန္မွန္ကန္ကန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြခ်ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ သတၱိ အင္မတန္လိုပါတယ္။ လြယ္လြယ္နဲ႔ ထြက္ေပါက္ရွာၿပီးေတာ့ မမွန္ကန္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ခ်ေနမယ္ဆိုရင္ ငါဟာ Wishy-washy လူတစ္ေယာက္ပဲျဖစ္လာမယ္။ သတၱိမရွိတဲ့ ေပ်ာ့ညံ့တဲ့သူ၊ ေၾကာက္ၿပီးေတာ့ ခံယူခ်က္မရွိတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ိဳးေတြကို ခ်ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာမယ္။ Wishy-washy ဆုိတာ ေယာင္ေတာင္ ေပါင္ေတာင္ လူပဲ။ ခံယူခ်က္ ဘာမွမေရရာတဲ့သူပဲ။
ငါဘယ္လိုလူ ျဖစ္လာမလဲဆိုတာ ငါ အခ်ိန္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္းဘာေတြဆံုးျဖတ္ေနမလဲဆိုတာေပၚ မႈတည္တယ္။
တကယ္လြတ္လပ္တဲ့ လူသားတစ္ေယာက္၊ တကယ္ လူပီသတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္၊ တကယ္ လူျဖစ္က်ိဳးနပ္တဲ့ လူသားတစ္ေယာက္၊ ကိုယ့္ဘ၀ကို ကုိယ္တကယ္ေက်ေက်နပ္နပ္ေနတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖို႔၊ တကယ္ျမင့္ျမတ္တဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖို႔ဆိုရင္ အခ်ိန္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္းမွာ ခ်ေနတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ၾကည့္ၿပီး ကိုယ္ဦးတည္ထားတဲ့ ဦးတည္ခ်က္ကို အေထာက္အကူေပးမယ့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ိဳးကို ခ်ရမယ္။ ကိုယ္ျဖစ္လာရမယ္လို႔ မွန္းထားတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖို႔အေရးကို ထိခိုက္သြားမယ့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ိဳးကို ခ်မယ္ဆိုရင္ သတၱိမရွိရာက်မယ္။ သစၥာမရွိရာက်မယ္။
ပစၥည္းဥစၥာရဖို႔၊ မသင့္ေတာ္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို ခ်ေနမယ္ဆိုရင္ သတၱိမရွိတဲ့လူလို႔ ဆိုရတယ္။ ေနာင္တစ္နည္းအားျဖင့္ ဆိုရင္လည္း ကုိယ့္ဘ၀ကုိ ကိုယ္ အျမစ္ကေန တူးျဖိဳေနတဲ့သူ လို႔ဆုိရမယ္။
Filed under: ဘ၀လမ္းညႊန္ | 5 Comments »


မွာ အျမဲရွိေနပါတယ္ဗ်ာ။
